15 najczęstszych błędów przy montażu rekuperacji, które zrujnują efekt i Twój portfel

Decyzja o montażu rekuperacji to jeden z najlepszych kroków w stronę zdrowego, energooszczędnego domu. Jednak jej skuteczność zależy w 100% od prawidłowego montażu. Niestety, nawet najdroższy rekuperator premium nie spełni swojej funkcji, jeśli instalacja zostanie wykonana z błędami. Ten artykuł to Twój przewodnik po najczęstszych pułapkach i strategiczna mapa, która pozwoli Ci świadomie nadzorować prace i uniknąć kosztownych pomyłek.

Dowiesz się, dlaczego zły dobór centrali prowadzi do hałasu i wysokich rachunków. Zrozumiesz, jak brak izolacji kanałów wentylacyjnych może skutkować pojawieniem się wilgoci i grzyba na ścianach. Poznasz kluczowe zasady, dzięki którym Twoja inwestycja w świeże powietrze przyniesie realne korzyści, a nie pasmo frustracji i niepotrzebnych wydatków.

Najważniejsze informacje – montaż rekuperacji w pigułce

• Dlaczego prawidłowy montaż rekuperacji jest kluczowy? Ponieważ nawet 90% problemów z działaniem systemu, takich jak hałas, niska wydajność czy wysokie rachunki, wynika nie z wady samego urządzenia, a z błędów popełnionych na etapie projektu i instalacji. Poprawny montaż to gwarancja, że system będzie cichy, energooszczędny i skuteczny.
• Jakie są najpoważniejsze błędy montażowe? Do krytycznych pomyłek należą: brak lub zła izolacja termiczna kanałów (prowadząca do skroplin i strat ciepła), niewłaściwy dobór mocy rekuperatora oraz wykonanie instalacji bez szczegółowego projektu i pomiarów regulacyjnych.
• Jakie są konsekwencje źle wykonanej rekuperacji? Główne skutki to uciążliwy hałas w domu, brak realnych oszczędności na ogrzewaniu, powstawanie wilgoci i pleśni na sufitach, a także uczucie „duszności” lub przeciągów. W skrajnych przypadkach źle działający system może nawet uszkodzić konstrukcję budynku.
• Jak zapewnić sukces inwestycji? Fundamentem jest profesjonalny projekt rekuperacji, dobór certyfikowanych materiałów oraz zatrudnienie doświadczonego instalatora, który po montażu wykona pomiary i regulację (balansowanie) całego systemu, potwierdzając to odpowiednim protokołem.

Czym jest rekuperacja i dlaczego poprawny montaż to 90% sukcesu?

Rekuperacja, czyli wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła, to inteligentny system, który stanowi „płuca” nowoczesnego domu. Jej zadaniem jest ciągłe dostarczanie świeżego, przefiltrowanego powietrza do wnętrza i usuwanie zużytego, wilgotnego powietrza, przy jednoczesnym odzyskiwaniu z niego cennej energii cieplnej. Zimą system ogrzewa nawiewane powietrze ciepłem z powietrza wywiewanego, a latem może je wstępnie chłodzić.

Kluczowe korzyści z prawidłowo działającej rekuperacji to:

• Zdrowie i komfort: Stały dostęp do świeżego, filtrowanego powietrza, wolnego od smogu, alergenów i nadmiaru dwutlenku węgla.
• Oszczędności na ogrzewaniu: Mniejsze straty ciepła oznaczają niższe rachunki nawet o 30-50% w skali roku.
• Ochrona budynku: Skuteczne usuwanie wilgoci zapobiega rozwojowi pleśni i grzybów.
• Pełna kontrola: W przeciwieństwie do wentylacji grawitacyjnej, rekuperacja działa niezależnie od warunków pogodowych, a jej intensywność jest kontrolowana przez użytkownika.

Jednak aby te korzyści stały się rzeczywistością, cały system musi działać jak precyzyjny mechanizm. Niestety, droga od projektu do finalnego uruchomienia jest pełna potencjalnych błędów. Poniżej omawiamy 15 najpoważniejszych z nich, pogrupowanych według etapów realizacji. Zrozumienie ich pozwoli Ci uniknąć scenariusza, w którym kosztowna instalacja staje się bezużytecznym lub, co gorsza, szkodliwym elementem Twojego domu. Zastanawiasz się, czy rekuperacja jest warta swojej ceny? Tak, ale tylko wtedy, gdy jest wykonana bezbłędnie.

Część I: Błędy na etapie projektowania – fundament całej instalacji

Projekt to mózg operacji. Błędy popełnione na tym etapie są najtrudniejsze i najdroższe do naprawienia, ponieważ często wymagają kucia ścian (stropów) i przebudowy gotowej już instalacji.

Błąd 1: Zły dobór mocy centrali wentylacyjnej

Opis problemu: To jeden z najczęstszych i najpoważniejszych błędów. Polega na wyborze rekuperatora o zbyt małej lub zbyt dużej mocy w stosunku do zapotrzebowania budynku. Zbyt mała centrala nie będzie w stanie zapewnić wymaganej wymiany powietrza, a zbyt duża będzie nieefektywna i głośna.

Negatywne konsekwencje:

• Zbyt mała centrala (niedowymiarowana):
  • Praca na maksymalnych obrotach, co generuje hałas i skraca żywotność urządzenia.
  • Niewystarczająca wentylacja, prowadząca do gromadzenia się wilgoci, dwutlenku węgla i zanieczyszczeń.
  • Uczucie „duszności” i dyskomfortu mieszkańców.
• Zbyt duża centrala (przewymiarowana):
  • Praca na minimalnych obrotach, gdzie jej sprawność energetyczna jest niska.
  • Niepotrzebnie wyższy koszt zakupu urządzenia.
  • Potencjalne problemy z precyzyjną regulacją przepływów.

Jak uniknąć błędu? Dobór centrali musi być poprzedzony obliczeniem bilansu powietrza dla całego domu. Należy uwzględnić kubaturę każdego pomieszczenia, jego przeznaczenie oraz liczbę mieszkańców. Zgodnie z wytycznymi, strumień powietrza nawiewanego i wywiewanego powinien być zbilansowany. Profesjonalny projekt rekuperacji to absolutna podstawa.

Błąd 2: Brak projektu lub projekt „na kolanie”

Opis problemu: Wykonanie instalacji bez szczegółowego projektu, opierając się jedynie na intuicji instalatora. Taki „projekt” nie uwzględnia obliczeń strat ciśnienia, optymalnego rozmieszczenia punktów nawiewnych i wywiewnych ani kolizji z innymi instalacjami.

Negatywne konsekwencje:

• Chaotyczne prowadzenie kanałów: Dłuższe trasy, więcej załamań, co generuje większe opory i hałas.
• Niewłaściwa ilość powietrza: Niektóre pomieszczenia są przewentylowane, a inne niedowentylowane.
• Brak możliwości regulacji: Bez projektu nie da się prawidłowo zbilansować i wyregulować systemu.
• Głośna praca instalacji: Zbyt wysokie prędkości powietrza w źle zwymiarowanych kanałach są główną przyczyną hałasu.

Jak uniknąć błędu? Zawsze zlecaj wykonanie profesjonalnego projektu instalacji wentylacyjnej. Powinien on zawierać co najmniej: bilans powietrza, schemat prowadzenia i średnice kanałów, lokalizację centrali i punktów nawiewno-wywiewnych, a także obliczenia strat ciśnienia.

Błąd 3: Nieprawidłowe rozmieszczenie nawiewników i wywiewników

Opis problemu: Umieszczanie punktów nawiewnych (anemostatów) zbyt blisko drzwi lub punktów wywiewnych. Powoduje to tzw. „krótki obieg” – świeże powietrze, zamiast wentylować całe pomieszczenie, jest natychmiast zasysane do wywiewu.

Negatywne konsekwencje:

• Brak wentylacji w całym pomieszczeniu: Powstają „martwe strefy”, gdzie powietrze stoi, a zanieczyszczenia się kumulują.
• Uczucie przeciągu: Nieprawidłowo zlokalizowany nawiewnik może kierować strumień zimnego powietrza bezpośrednio na mieszkańców.
• Niska efektywność systemu: Mimo że rekuperator pracuje, jakość powietrza w pomieszczeniu się nie poprawia.

Jak uniknąć błędu? Zasadą jest, aby nawiewniki montować jak najdalej od drzwi wejściowych do pokoju (z wyjątkiem specjalistycznych dysz nawiewnych). Wywiewy natomiast powinny znajdować się w górnej strefie pomieszczeń, np. przy suficie. Taki układ zapewnia prawidłową cyrkulację powietrza w całej kubaturze.

Błąd 4: Zła lokalizacja czerpni i wyrzutni

Opis problemu: Umiejscowienie czerpni (poboru świeżego powietrza) w miejscu, gdzie powietrze jest zanieczyszczone, np. blisko komina, wywiewki kanalizacyjnej, miejsca gromadzenia odpadów czy ruchliwej ulicy. Równie dużym błędem jest montaż czerpni zbyt blisko wyrzutni (usuwania zużytego powietrza).

Negatywne konsekwencje:

• Zasysanie zanieczyszczeń: Do domu trafia powietrze złej jakości, co niweczy sens rekuperacji.
• Recyrkulacja powietrza: Zużyte powietrze wyrzucane z domu jest ponownie zasysane przez czerpnię.
• Nieprzyjemne zapachy: Bliskość wywiewki kanalizacyjnej lub śmietnika może powodować dostawanie się odorów do wnętrza.

Jak uniknąć błędu? Lokalizacja czerpni i wyrzutni jest ściśle określona w przepisach. Czerpnia powinna być umieszczona w miejscu zapewniającym pobór jak najczystszego powietrza, z dala od źródeł zanieczyszczeń. Minimalna odległość czerpni od wyrzutni na tej samej ścianie to 1,5 metra, a czerpnia powinna znajdować się poniżej lub na tym samym poziomie co wyrzutnia.

Błąd 5: Nieuwzględnienie tłumików akustycznych

Opis problemu: Pominięcie w projekcie tłumików akustycznych na kanałach nawiewnym i wywiewnym, bezpośrednio przy centrali wentylacyjnej.

Negatywne konsekwencje:

• Hałas w pomieszczeniach: Dźwięk pracy wentylatorów rekuperatora jest przenoszony przez kanały wentylacyjne do wszystkich pomieszczeń.
• Szum w anemostatach: Nawet cicha centrala może generować hałas, który bez tłumików będzie słyszalny w całym domu.

Jak uniknąć błędu? Tłumiki akustyczne to obowiązkowy element każdej poprawnie zaprojektowanej instalacji. Powinny być zamontowane co najmniej na dwóch głównych kanałach przy centrali (nawiewnym i wywiewnym). W razie potrzeby dodatkowo na kanałach czerpnym i wyrzutowym. Ich zadaniem jest wyciszenie hałasu generowanego przez wentylatory, zanim dotrze on do pomieszczeń.

Porada Eksperta: Zwróć uwagę na klasę energetyczną rekuperatora. Etykieta energetyczna informuje nie tylko o zużyciu energii (klasy od A+ do G), ale także o poziomie mocy akustycznej (LWA) podawanym w decybelach (dB). Im niższa wartość, tym cichsze urządzenie. Pamiętaj jednak, że nawet najcichsza centrala wymaga tłumików, aby cała instalacja była komfortowa akustycznie.

Część II: Błędy na etapie wykonawstwa – diabeł tkwi w szczegółach

Nawet najlepszy projekt może zostać zrujnowany przez niestaranność i brak wiedzy na etapie montażu. To właśnie tutaj najczęściej dochodzi do „oszczędności”, które mszczą się w przyszłości.

Błąd 6: Brak lub niewłaściwa izolacja termiczna kanałów wentylacyjnych

Opis problemu: To absolutnie krytyczny błąd. Polega na prowadzeniu niezaizolowanych lub słabo zaizolowanych przewodów wentylacyjnych przez przestrzenie nieogrzewane, takie jak strych czy poddasze.

Negatywne konsekwencje:

• Kondensacja pary wodnej (skropliny):
  • Zimą: Ciepłe, wilgotne powietrze wywiewane z domu w niezaizolowanym kanale na zimnym strychu gwałtownie się ochładza. Para wodna skrapla się na ściankach kanału, co może prowadzić do zalewania sufitów, powstawania zacieków i rozwoju grzyba.
  • Latem: Zimne powietrze nawiewane (po przejściu przez centralę) w kontakcie z gorącym powietrzem na strychu powoduje skraplanie się pary wodnej na zewnętrznej powierzchni kanału.
• Straty energetyczne: Brak izolacji niweczy ideę odzysku ciepła. Powietrze ogrzane w rekuperatorze traci temperaturę w drodze do pomieszczeń, a system staje się nieefektywny.

Jak uniknąć błędu? Należy starannie zaizolować termicznie wszystkie przewody wentylacyjne prowadzone w przestrzeniach nieogrzewanych. Grubość izolacji zależy od temperatury otoczenia – na zimnym poddaszu minimum 50 mm wełny mineralnej lub więcej. Alternatywą jest stosowanie gotowych, preizolowanych kanałów z EPP (spieniony polipropylen), które zapewniają doskonałą izolację i szczelność. Więcej na ten temat przeczytasz w naszym artykule o systemach kanałów wentylacyjnych.

Błąd 7: Stosowanie nieodpowiednich materiałów – „fleksy” zamiast sztywnych kanałów

Opis problemu: Budowanie głównych ciągów instalacji z elastycznych przewodów aluminiowych (tzw. fleksów). Jest to rozwiązanie tanie i szybkie w montażu, ale fatalne w skutkach.

Negatywne konsekwencje:

• Wysokie opory przepływu: Karbowana powierzchnia wewnętrzna generuje straty ciśnienia, co zmusza centralę do intensywniejszej pracy (większy hałas i zużycie prądu).
• Problemy z czyszczeniem: Instalacji z „fleksów” praktycznie nie da się wyczyścić. Gromadzący się w nich kurz i brud stają się pożywką dla drobnoustrojów.
• Nietrwałość i podatność na uszkodzenia: Przewody elastyczne łatwo zgnieść lub przedziurawić podczas innych prac budowlanych.

Jak uniknąć błędu? Instalacja powinna być wykonana ze sztywnych kanałów stalowych (typu spiro) lub nowoczesnych systemów z tworzyw sztucznych (PE-HD, EPP). Przewody elastyczne dopuszcza się jedynie na bardzo krótkich odcinkach przyłączeniowych do anemostatów (maks. 1,5 m), choć nie jest to rozwiązanie zalecane.

Błąd 8: Nieszczelne połączenia kanałów

Opis problemu: Niedokładne łączenie elementów instalacji, brak uszczelek lub niestosowanie taśm uszczelniających.

Negatywne konsekwencje:

• Spadek wydajności systemu: Powietrze „ucieka” z instalacji w niekontrolowany sposób.
• Infiltracja zanieczyszczeń: Przez nieszczelności do kanałów może dostawać się kurz i pył budowlany z przestrzeni, w której są prowadzone (np. z wełny mineralnej na poddaszu).
• Zaburzona praca systemu: Nieszczelności uniemożliwiają prawidłowe zbilansowanie i regulację instalacji.

Jak uniknąć błędu? Zaleca się stosowanie systemowych kształtek i rur z fabrycznymi uszczelkami (EPDM), które gwarantują wysoką klasę szczelności (minimum klasa B). Wszystkie połączenia bez uszczelek należy dodatkowo zabezpieczyć w kolejności: akrylem wentylacyjnym, taśmą aluminiową, a na koniec skręcić blachowkrętami.

Błąd 9: Zanieczyszczenie instalacji na etapie budowy

Opis problemu: Pozostawienie otwartych końcówek kanałów wentylacyjnych podczas prowadzenia innych prac budowlanych (tynkowanie, wylewki, szlifowanie gładzi).

Negatywne konsekwencje:

• Trwałe zabrudzenie instalacji: Do wnętrza kanałów dostaje się pył budowlany, kurz i gruz, które są bardzo trudne do usunięcia.
• Uszkodzenie rekuperatora: Zanieczyszczenia zassane podczas pierwszego uruchomienia mogą uszkodzić wentylatory i wymiennik ciepła.
• Zła jakość powietrza: Zamiast świeżego powietrza, do domu nawiewany jest kurz budowlany.

Jak uniknąć błędu? Wszystkie otwarte końcówki przewodów muszą być szczelnie zaślepione (specjalnymi korkami lub taśmą) na czas trwania prac budowlanych. Zaślepki można usunąć dopiero tuż przed montażem anemostatów i uruchomieniem systemu.

Błąd 10: Nieprawidłowe wykonanie odpływu skroplin

Opis problemu: Rekuperatory z wymiennikami przeciwprądowymi w procesie odzysku ciepła generują kondensat (skropliny), który musi być skutecznie odprowadzony do kanalizacji. Błędy polegają na braku syfonu, wykonaniu go w sposób uniemożliwiający prawidłowy odpływ lub braku zabezpieczenia przed zamarzaniem.

Negatywne konsekwencje:

• Zalanie centrali i pomieszczenia: Zablokowany odpływ powoduje gromadzenie się wody w urządzeniu i jej wylewanie.
• Nieprzyjemne zapachy z kanalizacji: Brak syfonu lub jego wyschnięcie latem (gdy nie ma skroplin) powoduje przedostawanie się odorów do budynku przez instalację wentylacyjną.
• Zamarznięcie odpływu: Jeśli centrala jest w nieogrzewanym pomieszczeniu, woda w odpływie może zamarznąć i go zablokować, co grozi uszkodzeniem urządzenia.

Jak uniknąć błędu? Odpływ skroplin musi być podłączony do kanalizacji przez syfon (najlepiej kulowy, zapobiegający wysychaniu). W przypadku montażu centrali w pomieszczeniu o temperaturze mogącej spaść poniżej 0°C, rurkę odpływową należy zabezpieczyć kablem grzejnym.

Część III: Błędy na etapie uruchomienia i eksploatacji – dbałość o detale

Instalacja jest gotowa, ale to nie koniec. Prawidłowe uruchomienie i regularna konserwacja są kluczowe dla jej wieloletniej, bezproblemowej pracy.

Błąd 11: Brak pomiarów i regulacji systemu (bilansowania) rekuperacji

Opis problemu: Zakończenie montażu bez wykonania pomiarów przepływu powietrza na każdym anemostacie i bez wyregulowania instalacji do wartości projektowych.

Negatywne konsekwencje:

• Niezbilansowana wentylacja: W jednych pomieszczeniach jest za dużo powietrza, w innych za mało.
• Nadciśnienie lub podciśnienie w budynku: Jeśli suma nawiewów nie równa się sumie wywiewów, w domu powstaje niekorzystne ciśnienie. Podciśnienie może np. powodować problemy z pracą kominka.
• Hałas i nieefektywność: System nie pracuje w optymalnym punkcie, co zwiększa zużycie energii i generuje hałas.

Jak uniknąć błędu? Po zakończeniu montażu instalator ma obowiązek przeprowadzić regulację systemu przy użyciu specjalistycznego sprzętu (anemometru). Proces ten polega na ustawieniu przepustnic na anemostatach tak, aby uzyskać projektowe wartości przepływu w każdym punkcie. Pomiary i regulacja powinny być potwierdzone protokołem z pomiaru skuteczności wentylacji.

Błąd 12: Zaniedbywanie regularnej wymiany filtrów

Opis problemu: Filtry w rekuperatorze chronią wymiennik ciepła i kanały przed zanieczyszczeniami oraz oczyszczają powietrze nawiewane do domu. Ich regularna wymiana jest absolutnie kluczowa.

Negatywne konsekwencje:

• Spadek wydajności wentylacji: Brudne filtry stawiają duży opór, co dławi przepływ powietrza.
• Wzrost zużycia energii: Wentylatory muszą pracować z większą mocą, aby pokonać opór brudnych filtrów.
• Zła jakość powietrza: Zanieczyszczone filtry stają się siedliskiem bakterii i pleśni.
• Ryzyko uszkodzenia centrali: Długotrwała praca z zapchanymi filtrami może prowadzić do awarii wentylatorów.

Jak uniknąć błędu? Filtry należy wymieniać regularnie, co 3-6 miesięcy, a w rejonach o dużym zanieczyszczeniu powietrza nawet częściej. Nowoczesne centrale same przypominają o konieczności wymiany filtrów.

Błąd 13: Brak podcięć w drzwiach wewnętrznych

Opis problemu: W systemie rekuperacji powietrze musi swobodnie przepływać z pokoi (nawiew) do łazienek, kuchni i garderób (wywiew). Tę cyrkulację umożliwiają szczeliny pod drzwiami. Ich brak blokuje przepływ.

Negatywne konsekwencje:

• Zatrzymanie cyrkulacji powietrza: Wentylacja w danym pomieszczeniu przestaje działać, mimo sprawnie pracującej centrali.
• Wzrost ciśnienia i hałas: W pomieszczeniach z nawiewem powstaje nadciśnienie, a w tych z wywiewem podciśnienie. Może to powodować „gwizdanie” powietrza w nieszczelnościach.

Jak uniknąć błędu? Wszystkie drzwi wewnętrzne (bez progu) muszą mieć szczelinę wentylacyjną na dole. Jej powierzchnia powinna wynosić co najmniej 80 cm² dla pokoi (podcięcie ok. 1 cm przy drzwiach „80”) i 200 cm² dla łazienek i kuchni (podcięcie ok. 2,5 cm).

Błąd 14: Konflikt z innymi urządzeniami – okap i kominek

Opis problemu:

• Okap kuchenny: Podłączenie okapu kuchennego do instalacji rekuperacji jest niedopuszczalne. Tłuszcz i intensywne zapachy z gotowania zanieczyszczą wymiennik ciepła i kanały. Okap wyciągowy pracujący z dużą mocą powoduje też ogromne podciśnienie w szczelnym domu.
• Kominek: Kominek z otwartą komorą spalania, pobierający powietrze z pomieszczenia, jest niebezpieczny w domu z rekuperacją. System wentylacji może zaburzyć jego ciąg i doprowadzić do zasysania spalin do wnętrza.

Negatywne konsekwencje:

• Zniszczenie rekuperatora: Tłuszcz z okapu trwale uszkodzi wymiennik ciepła.
• Zagrożenie dla zdrowia i życia: W przypadku kominka istnieje ryzyko zatrucia tlenkiem węgla.
• Problemy z działaniem obu systemów: Okap i rekuperacja będą ze sobą „walczyć”.

Jak uniknąć błędu?

• Okap kuchenny powinien pracować jako niezależny system, z własnym wyrzutem powietrza na zewnątrz i klapą zwrotną. Alternatywą jest okap pracujący w obiegu zamkniętym z filtrem węglowym. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, przeczytaj nasz artykuł o połączeniu rekuperacji z okapem kuchennym.
• Kominek w domu z rekuperacją musi mieć zamkniętą komorę spalania i bezpośrednie doprowadzenie powietrza do paleniska z zewnątrz.

Porada Eksperta: Kluczowym parametrem dla domu z rekuperacją jest szczelność budynku. Warto zainwestować w tzw. „blower door test” (test szczelności), który wskaże ewentualne nieszczelności. W budynku z wentylacją mechaniczną współczynnik n50 (krotność wymiany powietrza przy różnicy ciśnień 50 Pa) nie powinien przekraczać 1,5 h⁻¹. Wysoka szczelność to gwarancja, że wentylacja jest w pełni kontrolowana przez rekuperator, a nie przez przypadkowe przecieki.

Błąd 15: Całkowite wyłączanie rekuperacji

Opis problemu: Traktowanie rekuperacji jak klimatyzacji i wyłączanie jej na dłuższy czas, np. w celu „oszczędności”.

Negatywne konsekwencje:

• Brak wentylacji: Wyłączenie systemu oznacza powrót do problemów typowych dla szczelnych domów bez wentylacji – zaduch, wilgoć, pleśń.
• Ryzyko kondensacji w kanałach: Zatrzymanie przepływu powietrza, zwłaszcza zimą, może prowadzić do wykroplenia wilgoci wewnątrz instalacji.

Jak uniknąć błędu? System wentylacji mechanicznej jest zaprojektowany do pracy ciągłej (24/7). Podczas nieobecności w domu lub w nocy należy jedynie zmniejszyć jego wydajność do biegu minimalnego. Całkowite wyłączenie jest dopuszczalne tylko na czas prac serwisowych, np. wymiany filtrów.

Podsumowanie

Prawidłowy montaż rekuperacji to inwestycja, która zwraca się w postaci zdrowia, komfortu i niższych rachunków. Uniknięcie powyższych błędów jest kluczem do sukcesu. Pamiętaj, że diabeł tkwi w szczegółach, a pozorne oszczędności na etapie projektu czy wykonawstwa prawie zawsze prowadzą do znacznie większych kosztów w przyszłości.

inż. Mateusz Gurdek Właściciel Themo Green + 48 788 081 754

Świadomy inwestor to najlepszy gwarant sukcesu. Mam nadzieję, że ten przewodnik pomoże Państwu przejść przez proces montażu rekuperacji bezstresowo i z poczuciem pełnej kontroli. Jeśli chcą Państwo poznać dokładny koszt instalacji dla swojego domu, zachęcam do skorzystania z naszego kalkulatora rekuperacji lub bezpośredniej konsultacji technicznej. Chętnie pomogę.